Voorbeeldpaneel

Als je op A drukt (of Enter / dubbelklikt) bij een bestand, opent een ingebouwd voorbeeld rechts van de bestandslijst — één voorbeeld per tabblad. Het paneel neemt een deel van de vensterbreedte in beslag, zodat het ruim blijft voor media en PDF’s.

Waarvan het een voorbeeld kan tonen

Tekst / code — scrollbaar.
Afbeeldingen — PNG, JPEG, GIF, WebP, BMP — op breedte geschaald.
HEIC / AVIF / JXL — wanneer er een afbeeldingsconversieprogramma geïnstalleerd is (sips wordt met macOS meegeleverd; heif-convert, ImageMagick of vips op Linux/Windows).
SVG.
HTML en Markdown — weergegeven als een statische weergave zonder JavaScript (scripts worden nooit uitgevoerd, dus een voorbeeld kan niets actiefs doen).
PDF — per pagina.

Voor SVG, HTML en Markdown kun je de ruwe bron zien in plaats van de weergegeven versie met de knop </> in de koptekst (of X op een controller / F2). Markdown toont zijn oorspronkelijke .md-tekst, niet de omgezette HTML.

Rechts gaat het voorbeeldpaneel in. Wat de andere knoppen doen hangt af van het soort:

Tekst / afbeelding / SVG / HTML / Markdown — Omhoog / Omlaag scrollen; A opent het bestand in de standaardapp van het besturingssysteem.
PDF — Omhoog / Omlaag bladeren door pagina’s; Home / End springen naar de eerste / laatste pagina; A opent het extern.

Niveaus: X gaat dieper, B terug

Het paneel is een kleine stapel, en de twee knoppen bewegen er in tegengestelde richting doorheen. X gaat een stap dichter bij de ruwe bytes van het bestand; B (of Escape) klimt een stap terug, en sluit pas bovenaan.

Bestand	X gaat dieper →
Tekst	lezen → bewerken → gesloten
SVG, HTML, Markdown	weergegeven → bron → bewerken → gesloten
Afbeelding, PDF	gesloten

Een tekstbestand heeft geen bronweergave, dus de eerste X begint meteen met bewerken. Opmaak kost twee drukken: één om de bron te tonen, één om die te bewerken. De ✕ in de koptekst sluit altijd meteen, op welk niveau je ook bent.

Tekstbestanden bewerken

Een tekstvoorbeeld kan ter plekke worden bewerkt. Het potlood in de koptekst van het paneel — of X op een controller — maakt er een bewerkbaar veld van; Esc, of de knop nogmaals, verlaat het. Alleen tekst is bewerkbaar: de andere soorten zijn weergegeven views, geen buffers. Daarom botst X ook nooit met de bronweergaveschakelaar — een tekstbestand heeft geen bronweergave.

Ctrl/Cmd+S slaat op, en werkt ook nog als de focus terug naar de bestandslijst is gegaan. Op een controller slaat A op zodra er iets op te slaan valt, en opent het bestand anders zoals gebruikelijk extern. Een stip naast de bestandsnaam markeert niet-opgeslagen wijzigingen, en ernaast verschijnt een knop Opslaan in de koptekst.

Op de Steam Deck roept X het schermtoetsenbord boven het veld op, en de B van Steam sluit het en geeft je de paneelnavigatie terug.

Het bestand wordt teruggeschreven zoals het werd aangetroffen

DeckCrate onthoudt hoe het het bestand heeft gelezen en slaat het net zo op:

Codering — een bestand dat als verouderd Latin-1 (“ANSI”) is gelezen, wordt ook als Latin-1 opgeslagen en niet stilletjes naar UTF-8 gehercodeerd. Typ je een teken dat Latin-1 niet aankan — bijvoorbeeld een emoji — dan wordt het bestand naar UTF-8 geconverteerd en zegt de melding dat.
Regeleindes — een CRLF-bestand behoudt CRLF, ook op de regels die je zojuist hebt getypt.
Identiteit — er wordt ter plekke opgeslagen, dus een symlink blijft een symlink en rechten, eigenaar en uitgebreide attributen overleven de bewerking.

Opmaak bewerk je via de bron

SVG, HTML en Markdown zijn ook te bewerken — maar alleen vanuit de bronweergave, waar het potlood verschijnt. Een weergegeven versie is geen buffer: van de opgemaakte pagina is er geen weg terug naar het bestand, dus je bewerkt de opmaak zelf.

Alles hierboven geldt ongewijzigd, inclusief de garanties voor codering en regeleindes. Twee dingen zijn eigen aan opmaak:

Een .md opslaan schrijft de Markdown, nooit de HTML waarin die is omgezet.
De weergegeven versie ververst bij het opslaan, zodat je bij het verlaten van de editor je nieuwe inhoud ziet en niet de versie die bij het openen op schijf stond.

Terugkeren naar de weergegeven versie met niet-opgeslagen wijzigingen toont de opgeslagen versie, met de stip nog aan — dat is wat er op schijf staat, en de stip zegt dat er meer is.

Niet-opgeslagen wijzigingen

Alles wat een bewerkte buffer zou weggooien, vraagt eerst en biedt Opslaan, Verwerpen of Annuleren (A, Y en B op een controller):

het paneel sluiten,
een ander bestand bekijken,
de terminal openen, die de plek van het voorbeeld deelt,
het aantal tabbladen verlagen tot onder een tabblad met niet-opgeslagen wijzigingen,
afsluiten via het opdrachtmenu of de werkbalk.

Elk tabblad houdt zijn eigen buffer, dus wisselen van tabblad kost je nooit wat je hebt getypt — de stip blijft staan tot je opslaat of verwerpt.

Weergave uitschakelen

Voorkeuren → Voorbeeld → Weergegeven voorbeelden staat standaard aan. Zet het uit en SVG, HTML en Markdown openen op hun bron — één X begint dan met bewerken, de knop </> verdwijnt, en B sluit het paneel in plaats van een weergegeven versie te tonen. Voor die bestanden is er dan simpelweg geen weergaveniveau.

Tekst, afbeeldingen en PDF’s veranderen niet. De instelling geldt voor voorbeelden die je daarna opent; een al geopend paneel houdt het niveau waarop het is geopend.

Wanneer een bestand geen voorbeeld kan krijgen

Van binaire bestanden, niet-ondersteunde formaten en te grote bestanden kan geen voorbeeld getoond worden. DeckCrate biedt dan aan om ze in de standaardapp van het besturingssysteem te openen. Vanuit die vraag kun je ook op Y drukken om een specifieke app te kiezen (zie Bestand openen met…).

Openen met de standaardapp

Je kunt elk bestand in zijn standaardapplicatie openen via de knop A van het voorbeeldpaneel, of rechtstreeks voor elk bestand zonder voorbeeld.

Bestand openen met…

Voor één gemarkeerd bestand toont het item Bestand openen met… in het opdrachtmenu een met de controller doorloopbare lijst van geïnstalleerde applicaties, alfabetisch gesorteerd. A / Enter bevestigt, B / Esc annuleert. Het wordt ook aangeboden als Y bij de vraag “geen voorbeeld mogelijk”. Werkt op macOS, Linux en Windows.