Süreçler

Araçlar → Süreçler, makinede çalışan her şeyin canlı bir listesini açar — süreç kimliği, ad, hangi hesapla çalıştığı, işlemciden aldığı pay ve tuttuğu bellek. Yaklaşık iki saniyede bir yenilenir.

Bir dosya yöneticisi, görev yöneticisi için tuhaf bir yerdir — ta ki ne Etkinlik İzleyici’nin ne de Görev Yöneticisi’nin kolaylaştırdığı o tek şeyi isteyene kadar: çalışan bir programdan, başlatıldığı dosyaya gitmek. Burada A bunu yapar.

Neler yapabilirsiniz

Eylem	Klavye	Oyun kumandası
İmleci taşıma	↑ / ↓ (Page Up/Down, Home/End)	Yön tuşu / sol çubuk (sayfalamak için LT + ↑/↓)
Çalıştırılabilir dosyanın klasörünü açma	Enter	A
Odaktaki süreci sonlandırma	X / Del	X
Süreçlerim ↔ tüm kullanıcılar	(alt bardaki düğme)	Y
Sıralama sütununu değiştirme	Sekme / Shift+Sekme	LB / RB
Şimdi yenileme	F5	L3
Kapatma	Esc	B / Start

Çalıştırılabilir dosyanın klasörünü açma listeyi kapatır, o sürecin programını içeren klasöre gider ve dosyayı seçer — tıpkı başka bir dosya gibi incelenmeye, kopyalanmaya ya da sıkıştırılmaya hazır.

Bir süreci sonlandırmak önce sorar; süreci ve kimliğini adlandırır ve dalgın bir basışın üzerine düşmemesi için onay düğmesini kısa süre kilitler. Süreçten kapanması istenir ve ardını toplama fırsatı verilir.

Sıralama

Bir sütun başlığına tıklayın ya da LB / RB tuşuna basarak CPU, Bellek, Ad veya PID’ye göre sıralayın. CPU ve Bellek büyükten küçüğe, Ad ve PID küçükten büyüğe sıralar; etkin sütunda hangisi olduğunu gösteren bir ok bulunur.

Vurgu, o an bulunduğu satırı değil süreci takip eder. Bu, kulağa geldiğinden daha önemlidir: CPU’ya göre sıralandığında satırlar her yenilemede yer değiştirir ve bir konuma bağlı imleç, siz birini seçmekle onaylamak arasında sessizce başka bir sürecin üzerine kayardı.

Sizin süreçleriniz ve başkalarınınki

Liste kendi süreçlerinizle başlar; bu, gerçekten sonlandırabileceğiniz kümeyle neredeyse tam olarak aynıdır. Y herkesinkini gösterir.

DeckCrate hiçbir zaman yönetici ya da root yetkisi istemez. Dolayısıyla başka bir kullanıcıya ait ya da sistemin koruduğu bir sürece bakılabilir ama sonlandırılamaz — deneme, size parola sormak yerine sistemin reddettiğini açıkça bildirir.

Her platform size ne söyler

Üç sistem, size ait olmayan bir süreç hakkında ne kadarını açıkladıkları konusunda epey farklıdır. Bir değerin gizlendiği yerde sütun sıfır yerine bir uzun tire (—) gösterir; böylece “bellek kullanmıyor” ile “söylemek istemedi” asla aynı görünmez.

	Linux	macOS	Windows
Ad, PID, CPU, bellek	Her süreç	Her süreç	Sizinkiler; SYSTEM ve korumalı süreçler yalnızca ad gösterir
Sahip hesap	Her süreç	Her süreç	Yalnızca kendi hesabınız
Çalıştırılabilir dosya yolu	Sizinkiler	Sizinkiler	Sizinkiler
Tam komut satırı	Evet, argümanlarıyla	Yalnızca yol	Yalnızca yol

Listenin altındaki ayrıntı satırı Linux’ta tam komut satırını gösterir — hepsi node adını taşıyan yarım düzine süreci birbirinden ayırmanın tek güvenilir yolu — diğer sistemlerde ise çalıştırılabilir dosyanın yolunu.

CPU sütununu okumak

Yüzde, tek bir çekirdeğin payıdır; top, htop ve Etkinlik İzleyici’nin kullandığı yaklaşım budur: dört çekirdeği doyuran bir süreç %400 okunur. Windows’un kendi Görev Yöneticisi ise çekirdek sayısına böler, bu yüzden buradaki rakamlar oradakilerden büyük görünecektir.

Liste açıldıktan sonra ilk bir saniye kadar sütun boş kalır. Bir CPU yüzdesi iki okuma arasındaki değişimdir ve ikincisi gelene dek oraya yazılacak dürüst bir şey yoktur.