Διεργασίες

Το Εργαλεία → Διεργασίες ανοίγει μια ζωντανή λίστα με ό,τι εκτελείται στο μηχάνημα — αναγνωριστικό, όνομα, τον λογαριασμό με τον οποίο τρέχει, το μερίδιό της στον επεξεργαστή και πόση μνήμη κατέχει. Ανανεώνεται περίπου κάθε δύο δευτερόλεπτα.

Ένας διαχειριστής αρχείων είναι περίεργο μέρος για διαχειριστή εργασιών — μέχρι να θελήσετε το ένα πράγμα που ούτε η Παρακολούθηση δραστηριότητας ούτε η Διαχείριση εργασιών κάνουν εύκολο: να πάτε από ένα πρόγραμμα που τρέχει στο αρχείο από το οποίο ξεκίνησε. Αυτό κάνει εδώ το A.

Τι μπορείτε να κάνετε

Ενέργεια	Πληκτρολόγιο	Χειριστήριο
Μετακίνηση δρομέα	↑ / ↓ (Page Up/Down, Home/End)	D-pad / αριστερό stick (LT + ↑/↓ για σελίδες)
Άνοιγμα του φακέλου του εκτελέσιμου	Enter	A
Τερματισμός της εστιασμένης διεργασίας	X / Del	X
Οι διεργασίες μου ↔ όλοι οι χρήστες	(κουμπί στο υποσέλιδο)	Y
Εναλλαγή στήλης ταξινόμησης	Tab / Shift+Tab	LB / RB
Ανανέωση τώρα	F5	L3
Κλείσιμο	Esc	B / Start

Το άνοιγμα του φακέλου του εκτελέσιμου κλείνει τη λίστα, μεταβαίνει στον φάκελο που περιέχει το πρόγραμμα εκείνης της διεργασίας και το επιλέγει — έτοιμο για έλεγχο, αντιγραφή ή συμπίεση όπως κάθε άλλο αρχείο.

Ο τερματισμός μιας διεργασίας ρωτά πρώτα, ονομάζοντας τη διεργασία και το αναγνωριστικό της, με μια σύντομη αναμονή στο κουμπί επιβεβαίωσης ώστε ένα άστοχο πάτημα να μην προσγειωθεί εκεί. Ζητείται από τη διεργασία να κλείσει και της δίνεται η ευκαιρία να τακτοποιήσει τα δικά της.

Ταξινόμηση

Κάντε κλικ σε μια κεφαλίδα στήλης, ή πατήστε LB / RB, για ταξινόμηση κατά CPU, Μνήμη, Όνομα ή PID. Η CPU και η Μνήμη ταξινομούν από το μεγαλύτερο, το Όνομα και το PID από το μικρότερο, και η ενεργή στήλη φέρει ένα βέλος που δείχνει ποια κατεύθυνση ισχύει.

Η επισήμανση ακολουθεί τη διεργασία, όχι τη γραμμή στην οποία τυχαίνει να βρίσκεται. Αυτό μετράει περισσότερο απ’ όσο ακούγεται: ταξινομημένες κατά CPU, οι γραμμές αλλάζουν θέση σε κάθε ανανέωση, και ένας δρομέας δεμένος σε μια θέση θα γλιστρούσε αθόρυβα σε άλλη διεργασία ανάμεσα στη στιγμή που διαλέγετε μία και στη στιγμή που επιβεβαιώνετε.

Οι δικές σας διεργασίες, και όλων των άλλων

Η λίστα ξεκινά με τις δικές σας διεργασίες, που είναι σχεδόν ακριβώς το σύνολο εκείνων που μπορείτε πράγματι να τερματίσετε. Το Y δείχνει όλων των χρηστών.

Το DeckCrate δεν ζητά ποτέ δικαιώματα διαχειριστή ή root. Έτσι, μια διεργασία που ανήκει σε άλλον χρήστη, ή που προστατεύει το σύστημα, μπορεί να ιδωθεί αλλά όχι να τερματιστεί — η απόπειρα αναφέρει απλώς ότι το σύστημα αρνήθηκε, αντί να σας ζητήσει κωδικό.

Τι σας λέει κάθε πλατφόρμα

Τα τρία συστήματα διαφέρουν σημαντικά στο πόσα αποκαλύπτουν για μια διεργασία που δεν σας ανήκει. Όπου ένα μέγεθος αποκρύφθηκε, η στήλη δείχνει μια παύλα (—) αντί για μηδέν, ώστε το «δεν χρησιμοποιεί μνήμη» και το «δεν θέλησε να πει» να μην μοιάζουν ποτέ.

	Linux	macOS	Windows
Όνομα, PID, CPU, μνήμη	Κάθε διεργασία	Κάθε διεργασία	Οι δικές σας· οι διεργασίες SYSTEM και οι προστατευμένες δείχνουν μόνο όνομα
Λογαριασμός κατόχου	Κάθε διεργασία	Κάθε διεργασία	Μόνο ο δικός σας
Διαδρομή εκτελέσιμου	Οι δικές σας	Οι δικές σας	Οι δικές σας
Πλήρης γραμμή εντολών	Ναι, με ορίσματα	Μόνο η διαδρομή	Μόνο η διαδρομή

Η γραμμή λεπτομερειών κάτω από τη λίστα δείχνει την πλήρη γραμμή εντολών στο Linux — τον μόνο αξιόπιστο τρόπο να ξεχωρίσετε μισή ντουζίνα διεργασίες που λέγονται όλες node — και τη διαδρομή του εκτελέσιμου αλλού.

Πώς διαβάζεται η στήλη CPU

Το ποσοστό είναι μερίδιο ενός πυρήνα, η σύμβαση που χρησιμοποιούν το top, το htop και η Παρακολούθηση δραστηριότητας: μια διεργασία που κορεννύει τέσσερις πυρήνες δείχνει 400%. Η Διαχείριση εργασιών των Windows διαιρεί αντ’ αυτού με το πλήθος των πυρήνων, οπότε τα νούμερα εδώ θα φαίνονται μεγαλύτερα από τα διπλανά εκεί.

Η στήλη μένει κενή για το πρώτο δευτερόλεπτο περίπου μετά το άνοιγμα της λίστας. Ένα ποσοστό CPU είναι μια μεταβολή ανάμεσα σε δύο μετρήσεις, και ώσπου να φτάσει η δεύτερη δεν υπάρχει τίποτα τίμιο να μπει εκεί.